Fontanna ogrodowa ze stali nierdzewnej: wybór i zimowanie

Fontanny towarzyszą ogrodom od tysięcy lat, a te, które przetrwały, łączy jedno: zrobiono je z materiałów odpornych na czas. Stal nierdzewna jest dziś odpowiednikiem kamienia, tyle że lżejsza w formie. Poniżej piszemy jak ją wybrać i co robić z fontanną przez cztery pory roku.

Formy fontann

Najczęściej wykonujemy trzy typy fontann ogrodowych. Każdy działa w ogrodzie trochę inaczej.

• Kule. Woda wypływa z wierzchołka i spływa równą warstwą po całej powierzchni. Polerowana kula odbija niebo i zieleń jak lustro, a kilka kul o różnych średnicach ustawionych obok siebie daje ciekawy rytm. Najlepiej wyglądają na żwirze lub w niskiej roślinności okrywowej, gdzie nic nie zasłania odbić.
• Kostki. Ustawione pod kątem na słupach, przelewają wodę z jednej na drugą. Forma dynamiczna, z wyraźnym dźwiękiem, dobra jako akcent na końcu osi widokowej lub przy tarasie.
• Kolumny. Trzy lub więcej prostopadłościanów różnej wysokości, po których woda spływa cienką błoną. Spokojne, pionowe, dobrze wyglądają przy żywopłocie i nowoczesnej architekturze.

Szczotkowana czy polerowana

Polerowana stal jest spektakularna, ale w ogrodzie pokazuje wszystko: kropelki twardej wody, pyłki, odciski palców. Szczotkowana ukrywa ślady i po kilku sezonach wygląda praktycznie tak samo jak pierwszego dnia. Dobrą praktyką jest łączenie obu: polerowane kule na tle szczotkowanego zbiornika, albo szczotkowane kolumny z polerowaną koroną, po której wypływa woda.

Na zewnątrz, a zwłaszcza przy basenie, blisko morza lub przy ulicy posypywanej zimą solą, stosujemy stal o podwyższonej odporności na korozję. Tego nie widać, ale po dziesięciu latach robi to dużą różnicę.

Gdzie postawić

Fontanna potrzebuje trzech rzeczy: równego, stabilnego podłoża, prądu i miejsca, z którego się ją ogląda. Zbiornik zwykle chowamy pod ziemią, przykryty rusztem i warstwą jasnego lub ciemnego żwiru, tak że na powierzchni zostaje tylko forma. Warto ustawić ją tak, by słychać ją było z tarasu lub z sypialni przy otwartym oknie: szum wody skutecznie zagłusza ulicę i sąsiadów.

Zasilanie prowadzimy kablem przeznaczonym do układania w ziemi, do gniazda zabezpieczonego wyłącznikiem różnicowoprądowym. Jeżeli w planach jest oświetlenie, warto od razu przewidzieć osobny obwód lub sterowanie z systemem ogrodowym.

Jakość wody i glony

Fontanna zewnętrzna pracuje w obiegu zamkniętym i traci wodę przez parowanie – latem trzeba ją uzupełniać częściej. Woda deszczowa lub demineralizowana ogranicza osady wapienne na stali. Glony pojawiają się tam, gdzie jest światło i ciepło: pomaga zacienienie zbiornika, regularna wymiana wody i w razie potrzeby preparat do oczek wodnych bezpieczny dla stali. Liście i pyłki zatrzymuje filtr przy pompie, wystarczy go co jakiś czas opłukać.

Zimowanie

Stal nierdzewna zimuje bez szwanku, zamarznięta woda w zbiorniku już nie. Dlatego jesienią, przed pierwszymi przymrozkami:

1. Wyłącz fontannę i opróżnij zbiornik oraz przewody z wody.
2. Wyjmij pompę, opłucz ją i przechowaj w pomieszczeniu, w którym nie zamarza – najlepiej zanurzoną w naczyniu z wodą, by uszczelnienia nie wyschły.
3. Formę pozostaw na miejscu lub, jeśli jest niewielka, przenieś pod dach. Osłona przeciwdeszczowa ochroni ją przed liśćmi i zaciekami.
4. Wiosną wystarczy opłukać, napełnić i uruchomić.

Więcej form i realizacji znajdziesz w galerii fontann. Jeśli myślisz o ścianie wodnej na zewnątrz, przeczytaj też o ścianach wodnych w ogrodzie.