Szkło, stal czy siatka? Jak wybrać materiał panelu

Woda nie ma własnego kształtu, przyjmuje kształt tego, po czym płynie. Dlatego wybór materiału panelu jest w ścianie wodnej najważniejszą decyzją. Określa obraz, dźwięk, pracę światła i to, ile uwagi trzeba będzie jej poświęcać przez lata.

Szkło

Szkło jest materiałem najbardziej „wodnym”. Woda pozostaje na nim przezroczystą, mieniącą się błoną, a samo szkło dobrze przewodzi światło. W naszych realizacjach stosujemy dwa rodzaje:

• Szkło hartowane – kilkukrotnie wytrzymalsze od zwykłego, a w razie stłuczenia rozpada się na drobne, tępe okruchy. Może być bezbarwne, barwione w masie, lakierowane od tyłu lub matowione.
• Szkło klejone (laminowane) – dwie tafle połączone folią, dzięki czemu nawet uszkodzone pozostaje w ramie. Między tafle można wkleić dekoracyjną okleinę z dowolnym wzorem lub nadrukiem – szkło staje się wtedy jednocześnie panelem wodnym i obrazem.

Powierzchnia szkła zmienia wszystko. Na gładkiej tafli woda jest prawie niewidoczna, dopóki nie podświetli jej światło. To efekt spokojny, lustrzany. Szkło piaskowane rozbija wodę na drobne krople i podkreśla wzór; piaskowanie może przy tym układać się w dowolny motyw, także logo. Szkło ornamentowe daje najbardziej wyraziste refleksy.

Stal nierdzewna

Panel ze stali nadaje ścianie wodnej charakter rzeźby. Woda na metalu nie jest przezroczysta, tylko srebrzysta, płynie wolniej i grubszą warstwą, a każde źródło światła odbija się w niej jak w płynnym lustrze.

• Stal szczotkowana – najbardziej uniwersalna. Delikatny, kierunkowy rysunek maskuje ślady kropel i drobne osady, a woda spływająca wzdłuż szlifu układa się w równe smugi.
• Stal polerowana to lustro. Efekt spektakularny, zwłaszcza w kompozycjach z oświetleniem, ale powierzchnia wymaga częstszego przecierania i miękkiej wody.
• Stal surowa lub patynowana, do wnętrz o industrialnym charakterze.

Dla ścian zewnętrznych oraz wnętrz o podwyższonej wilgotności i zasoleniu (baseny, SPA, tereny nadmorskie) dobieramy stal w gatunku o podwyższonej odporności na korozję. W typowych wnętrzach wystarcza klasyczny gatunek nierdzewny, ważniejsze jest staranne wykończenie krawędzi i spawów.

Siatka ze stali nierdzewnej

Siatka tkana ze stali nierdzewnej daje najlżejszy efekt. Woda nie tworzy na niej tafli, lecz spływa oczkami w postaci tysięcy strug i perełek. Panel pozostaje częściowo przezierny: przepuszcza światło i widok, dlatego siatkowe ściany świetnie sprawdzają się jako przegrody w otwartych przestrzeniach, w lobby, restauracji czy salonie z jadalnią.

Dźwięk siatki jest łagodniejszy niż szkła: woda dociera do zbiornika w rozproszeniu, a nie jako jedna warstwa. Oświetlenie boczne lub tylne daje efekt migotania, którego nie da się uzyskać na żadnym innym materiale.

Kamień i spieki

Płyty kamienne, spieki mineralne, mozaiki i płytki ceramiczne pozwalają wpisać ścianę wodną w istniejącą architekturę i kontynuować materiał posadzki lub okładziny. Woda na kamieniu jest matowa i ciemna, pogłębia kolor i rysunek materiału.

Warto pamiętać, że kamień naturalny jest porowaty i wymaga impregnacji, a przy twardej wodzie regularnego usuwania osadów. Spieki kwarcowe są nienasiąkliwe i dostępne w dużych formatach, dlatego coraz częściej zastępują kamień w ścianach zabudowanych. W każdym z tych wariantów nośną konstrukcję i układ hydrauliczny wykonujemy ze stali nierdzewnej.

Co decyduje o jakości

Niezależnie od materiału, o jakości ściany wodnej decyduje to, czego nie widać: równomierność belki rozdzielczej, proporcje zbiornika, sposób prowadzenia panelu poniżej lustra wody. Materiał wybieramy więc razem, patrząc na wnętrze, światło dzienne, akustykę i na to, kto będzie ściany doglądał. Jeśli chcesz zobaczyć, jak zachowuje się woda na konkretnym materiale, przejrzyj galerię realizacji lub umów się na rozmowę.