Jak działa ściana wodna? Budowa i zasada działania

Ściana wodna wygląda na skomplikowaną, a jest jednym z prostszych urządzeń, jakie można postawić we wnętrzu. W środku pracuje grawitacja, równo rozprowadzona woda i kilka dopracowanych detali. Poniżej opisujemy po kolei z czego się składa.

Z czego składa się ściana wodna

Niezależnie od tego, czy mówimy o kameralnej ścianie w salonie, czy o kilkumetrowej zabudowie w recepcji, konstrukcja opiera się na tych samych elementach:

1. Dolny zbiornik – misa, w której gromadzi się woda. Przy ścianach wolnostojących jest jednocześnie podstawą i przeciwwagą całej konstrukcji.
2. Pompa – zatopiona w zbiorniku, tłoczy wodę do góry. Pracuje w obiegu zamkniętym, dlatego ściana wodna nie potrzebuje podłączenia do instalacji wodno-kanalizacyjnej.
3. Górna belka rozdzielcza – zespół dysz lub precyzyjna szczelina, która rozprowadza wodę równo na całej szerokości panelu. To najbardziej wymagający element: od niego zależy, czy tafla jest jednolita.
4. Panel – pionowa powierzchnia, po której spływa woda: szkło, stal, siatka, kamień lub spiek. Panel decyduje o charakterze obrazu wodnego.
5. Światło – najczęściej listwa LED w górnej lub dolnej krawędzi. Bez światła woda na przezroczystym szkle jest niemal niewidoczna; ze światłem staje się głównym elementem wnętrza.

Obieg zamknięty

Woda w ścianie wodnej krąży: pompa podaje ją do belki rozdzielczej, stamtąd spływa po panelu do zbiornika i wraca do pompy. Układ napełnia się raz, ręcznie, z konewki lub węża, a potem tylko uzupełnia ubytki, bo część wody odparowuje. W typowym wnętrzu mówimy o kilkudziesięciu litrach w całym układzie.

Do działania wystarczy zwykłe gniazdo 230 V. Mniejsze ściany pobierają kilkadziesiąt watów, czyli tyle, co domowa lampa. Dlatego ścianę wodną można postawić praktycznie wszędzie: w salonie, holu, gabinecie, restauracji czy strefie SPA, bez kucia posadzek i prowadzenia rur.

Od czego zależy wygląd wody

Ta sama woda może wyglądać zupełnie inaczej. Decydują trzy rzeczy:

• Przepływ. Regulowana pompa pozwala zmieniać ilość wody: od cienkiej, prawie nieruchomej błony po żywą, mieniącą się kaskadę. Więcej wody to głośniejszy szum i wyraźniejszy ruch.
• Powierzchnia panelu. Na gładkim szkle woda tworzy szklistą taflę. Szkło piaskowane lub ornamentowe rozbija ją na tysiące drobnych refleksów. Siatka ze stali nierdzewnej zamienia wodę w strugi i perły.
• Światło. Światło prowadzone krawędziowo wewnątrz szkła podświetla każdą kroplę. Światło punktowe z dołu daje bardziej teatralny efekt. Ciepła barwa ociepla stal, zimna podkreśla chłód szkła.

Dźwięk i chlapanie

Najczęstsze obawy dotyczą hałasu i wody na podłodze. Oba problemy rozwiązuje się na etapie projektu. Dźwięk powstaje głównie w miejscu, w którym woda wpada do zbiornika, a nie na panelu, dlatego panel prowadzimy poniżej lustra wody, a przepływ dobieramy do pomieszczenia. W efekcie zamiast plusku słychać równy szelest.

Chlapanie z kolei to skutek nierówno rozprowadzonej wody, zbyt dużego przepływu lub złego styku panelu ze zbiornikiem. Precyzyjnie wykonana belka rozdzielcza i odpowiednie proporcje zbiornika ograniczają go do minimum, a rozbieralna konstrukcja pozwala w każdej chwili wszystko wyczyścić.

Trwałość i serwis

Dobrze wykonana ściana wodna nie ma części, które zużywają się w codziennym użytkowaniu. Stal nierdzewna i szkło hartowane są obojętne na wodę. Jedynym elementem mechanicznym jest pompa, dlatego stosujemy pompy sprawdzone, ciche i z atestami, a układ projektujemy tak, żeby dostęp do niej był prosty. Reszta to pielęgnacja, czyli oczyszczenie filtra raz na jakiś czas i dolewanie wody. O tym piszemy osobno w przewodniku po pielęgnacji.

Jeśli zastanawiasz się, jaki panel wybrać do swojej przestrzeni, zajrzyj do tekstu Szkło, stal czy siatka? A jeśli wolisz porozmawiać, napisz do nas.