Inspiracje3 min czytania

Ściana wodna w ogrodzie

Szklana ściana wodna w ogrodzie dzieli przestrzeń, nie zasłaniając widoku. O miejscu, tle, świetle wieczornym, zasilaniu oraz deszczu, liściach i zimie.

Szklana ściana wodna w ramie ze stali nierdzewnej na białym żwirze, w tle drzewa i skarpa ogrodu
Ściana wodna na granicy tarasu i ogrodu. Woda „porusza” widok, nie zasłaniając go.

W ogrodzie ściana wodna pracuje inaczej niż we wnętrzu. Nie stoi na tle ściany, tylko jest przegrodą w otwartej przestrzeni: dzieli, ale nie zasłania, szumi i zagłusza ulicę, a wieczorem po podświetleniu zamienia się w lampę.

Gdzie ustawić ścianę w ogrodzie

Najbardziej wdzięczne miejsce dla ogrodowej ściany wodnej to granica między dwiema strefami: tarasem a trawnikiem, częścią wypoczynkową a ogrodem użytkowym, wejściem a ogrodem prywatnym. Przezroczyste szkło hartowane w ramie ze stali nierdzewnej rysuje wyraźną linię, a jednocześnie pozwala widzieć to, co za nią. Spływająca woda „porusza” widok zieleni. Takiego efektu nie da żaden inny materiał.

Jeśli zależy nam na większej prywatności, sięgamy po szkło matowione lub piaskowane, siatkę ze stali albo panel stalowy. Każdy z tych materiałów działa też inaczej z niskim, wieczornym słońcem, warto to sprawdzić na miejscu o tej porze dnia, o której z ogrodu korzysta się najczęściej.

Szklana ściana wodna w ramie ze stali nierdzewnej na tle jasnego kamiennego muru
Kamienny mur jako tło: woda staje się czytelna nawet w pełnym słońcu.

Tło i światło

Przezroczysta tafla wody potrzebuje tła, by była widoczna w dzień. Ciemny żywopłot, kamienny mur, ściana z ciemnego drewna lub gęsta zieleń sprawdzają się najlepiej; jasny tynk zamienia wodę w ledwie dostrzegalne migotanie. Wieczorem role się odwracają: wystarczy listwa LED w górnej belce lub reflektor przy zbiorniku, by ściana stała się najjaśniejszym punktem ogrodu. Ciepła barwa światła współgra z drewnem i kamieniem, neutralna z nowoczesną architekturą i betonem.

Podstawa i zasilanie

Ściana zewnętrzna wymaga stabilnego, wypoziomowanego podłoża, najczęściej płyty lub stóp fundamentowych ukrytych pod żwirem. Zbiornik pozostaje widoczny jako stalowa podstawa albo znika pod poziomem gruntu, przykryty rusztem i kamieniami. Ten drugi wariant wygląda lżej, ale wymaga przemyślenia odprowadzenia nadmiaru wody po ulewie.

Zasilanie prowadzimy kablem ziemnym do gniazda z wyłącznikiem różnicowoprądowym; jeśli w ogrodzie działa system oświetlenia lub automatyka, warto podłączyć ścianę do tego samego sterowania. Sama ściana, tak jak wewnątrz, pracuje w obiegu zamkniętym, nie trzeba doprowadzać do niej wody.

Warunki na zewnątrz

Natura dokłada do obiegu to, czego we wnętrzu nie ma. Deszcz uzupełnia wodę (deszczówka jest miękka, więc to nawet korzystne), ale przy ulewach zbiornik może się przelać, dlatego projektujemy przelew. Liście i pyłki zatrzymuje filtr przy pompie; jesienią trzeba go płukać częściej. Wiatr może znosić cienką taflę wody z panelu, w miejscach eksponowanych ustawiamy więc ścianę osłoniętą żywopłotem lub dobieramy wyższy przepływ i panel prowadzony głębiej pod lustro wody.

Zima

Stal nierdzewna i szkło hartowane znoszą mróz bez problemu. Woda w zbiorniku i przewodach już nie. Przed pierwszymi przymrozkami ścianę opróżniamy, pompę przenosimy do pomieszczenia, a wiosną napełniamy i uruchamiamy. Ten sam schemat opisaliśmy przy fontannach ogrodowych.

Realizacje ogrodowe znajdziesz w galerii ścian wodnych. Jeśli chcesz zobaczyć, jak zachowa się woda w Twoim ogrodzie, napisz do nas, doradzimy formę, materiał i miejsce.

Zobacz też

Wszystkie wpisy